Skip to content
Καναρινί Ποδήλατο Εκτύπωση E-mail
Cine – Μαθήματα - Εντυπώσεις παιδιών

Το καναρινί ποδήλατο μου άρεσε πολύ. Άρχιζε με ένα παιδί που το έλεγαν Λευτέρη και δεν ήξερε γράμματα. Καθόταν μέχρι το βράδυ και μάθαινε πρόσθεση, αφαίρεση, διαίρεση και πολλαπλασιασμό. Έπειτα έμαθε και να διαβάζει. Στο σχολείο όμως δεν τον ήθελε κανείς. Τότε έφυγε και πήγε στο χωριό του τον Πλαταμώνα. Τότε η μαμά του τον έψαχνε παντού. Ο δάσκαλος τότε έφυγε και πήγε στο χωριό του Λευτέρη.

 

Μόλις έφτασε είδε τον Λευτέρη σ'ένα βράχο και ψάρευε. Τον φώναξε δυνατά και μόλις μπήκε ο Λευτέρης, άρχισαν να μιλάνε. Τελείωσε απότομα το έργο, αλλά φαντάζομαι να πήγε ξανά σπίτι του, να έμαθε να διαβάζει καλύτερα και να περάσει την έκτη τάξη.

Άγγελος


 

Σήμερα πήγαμε και είδαμε στον σινεμά μία ταινία. «Το καναρινί ποδήλατο», οπού εκεί ένα παιδί, Λευτέρη τον έλεγαν πήγαινε έκτη τάξη δημοτικού. Αυτός λοιπόν δεν ήξερε γράμματα, δυσκολευόταν να διαβάσει. Την μεγάλη σημασία έπαιξε ο δάσκαλος του Λευτέρη, που του έδωσε θάρρος και τον έμαθε να διαβάζει. Επίσης για να δείξει ο δάσκαλος στα άλλα παιδιά ότι έχει πολλές ικανότητες, τον έκανε ταμία. Η μεγάλη αγάπη του Λευτέρη ήταν το ποδήλατό του και το χρώμα του ήταν καναρινί, που το έφτιαξε μόνος του. Εντύπωση πολύ μου έκανε ο δάσκαλος του Λευτέρη που τα βράδια καθόταν μαζί με τον Λευτέρη στο σχολείο και του μάθαινε να διαβάζει και να λύνει διάφορα προβλήματα. Όμως πιο πολύ εντύπωση μου έκανε εντύπωση όταν ο δάσκαλος του τον έγραφε σε μία μικρή κασέτα. Όταν μια μέρα όμως ο δάσκαλος του Λευτέρη αρρώστησε, ήρθε ένας άλλος δάσκαλος στην τάξη και τους έκανε μάθημα. Εκεί ο Λευτέρης όταν τον έβαλε να διαβάζει, έχασε το θάρρος του και δεν διάβασε καλά, γι' αυτό έφυγε και πήγε στο χωριό του. Όταν ο δάσκαλος του τον βρήκε, όταν έγινε πια καλά, μίλησαν μαζί και εκεί τελείωσε. Από εκεί και πέρα η συνέχεια που δίνω είναι ότι πήγαν μαζί, ο Λευτέρης και ο δάσκαλός του μαζί στην τάξη. Θα αγκαλιάστηκαν και οι συμμαθητές άλλαξαν συμπεριφορά και τον είχαν για πάντα φίλο.

Ελένη


Στην ζωή συμβαίνουν πολλά ευχάριστα και πολλά δυσάρεστα γεγονότα. Ο σεναριογράφος μας διάλεξε ένα κομμάτι από την ζωή ενός παιδιού που αλλιώς ήταν και αλλιώς εξελίχτηκε. Στην αρχή της ταινίας νιώθεις ότι αυτό το παιδί είναι παραμελημένο και πολύ αδικημένο. Η γνώμη μου είναι πως είχε ανάγκη από φίλους αλλά αυτό ήταν αδύνατο γιατί οι συμμαθητές του επηρεασμένοι από τους παλιούς δασκάλους, έχουν αφήσει το Λευτέρη και δεν τον κάνουν καθόλου παρέα. Επίσης είχε ανάγκη την υποστήριξη των γονιών του και φυσικά των δασκάλων του που δυστυχώς δεν την είχε. Όταν ο καινούργιος δάσκαλος μπαίνει στη ζωή του παιδιού, νιώθεις ευχάριστα γιατί καταλαβαίνεις την προθυμία του να τον βοηθήσει. Στη συνέχεια που ο Λευτέρης βελτιώνεται αρκετά, μια μέρα όμως με άλλον δάσκαλο τον ξαναγυρίζει στα παλιά. Γι ‘αυτό ο πρωταγωνιστής μας πήρε την απόφαση να φύγει για τον Πλαταμώνα. Στο τέλος της ταινίας νιώθεις ανακούφιση για το λόγο ότι ο Λευτέρης τώρα πια είναι ένα κανονικό παιδί, ίδιο με τα άλλα, χωρίς μειονεκτήματα και μάλλον οι ‘τόσο έμπειροι' δάσκαλοί του θα τον αποδεκτούν. Όλα τα παραπάνω ήταν η δική μου γνώμη γιατί αλλιώς το κατάλαβα εγώ το έργο, αλλιώς τα παιδιά της τετάρτης και αλλιώς ένας ενήλικας.

Ιωάννα


Εμένα μου άρεσε η σκηνή που ο δάσκαλος μάθαινε στο παιδί να διαβάζει και να κάνει πράξεις στα μαθηματικά. Νομίζω ότι τελείωσε πολύ απότομα αυτό το έργο αλλά ήταν πολύ ωραίο. Ακόμα μου άρεσε η σκηνή που ο δάσκαλος έβαλε τον Λευτέρη ταμία και που στο τέλος ένα κοριτσάκι από την τάξη του Λευτέρη έδειξε ότι τον συμπαθούσε.

Μαρία


Πριν από λίγες μέρες πήγαμε να δούμε την ταινία «Το καναρινί ποδήλατο». Αυτή η ταινία μιλάει για ένα παιδί που δεν ξέρει να διαβάζει, να κάνει πράξεις κ.τ.λ γιατί δεν ενδιαφέρεται να μάθει. Στο τέλος ο δάσκαλός του τον βοηθάει να γίνει ένας από τους καλύτερους μαθητές της τάξης. Το έργο λοιπόν αυτό θέλει να μας δείξει την σημασία της θέλησης και της προσπάθειας. Στο έργο αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση ο ήσυχος και ήρεμος τρόπος που φερόταν ο δάσκαλος στο Λευτέρη(το παιδί), ο άσχημος τρόπος που του φέροταν οι άλλοι δάσκαλοι και το αλβανάκι που το βοήθησε να κατέβει από το φορτηγό και του έδωσε ένα μεγάλο κομμάτι από το σαντουϊτς του. Ο δάσκαλος ήταν ψηλός με κάπως μακριά μαλλιά, χοντρά γυαλιά και καφέ μάτια και ο Λευτέρης είχε πεταχτά μαλλιά, λυπημένη φωνή και το κεφάλι πάντα στο πάτωμα. Πραγματικά αυτός ο δάσκαλος ήταν πολύ καλός και ήρεμος και μακάρι ο δάσκαλός μου να προσπαθήσει να του μοιάσει. Στην αρχή νόμιζα πως το έργο δεν θα ήταν πολύ καλό αλλά έκανα λάθος γιατί αυτο το έργο θα ευαισθητοποιήσει πολλά παιδιά να βάλουν ένα στόχο που θα πετύχουν με πολύ κόπο και προσπάθεια.

Ελεάνα